Najpierw operator. Potem twórca.

Nie trafiłem do software'u przez software. Trafiłem przez liczby, księgowość, operacje finansowe, mało efektowną robotę czynienia rzeczywistości firmy czytelną. To biurko to edukacja, której żaden bootcamp nie sprzeda: każdy zepsuty proces w firmie w końcu tam ląduje, przebrany za złą liczbę, spóźnioną fakturę albo klienta, który po cichu przestał odpisywać.

Posiedź tam dość długo, a przestajesz wierzyć w problemy z narzędziami. CRM nie był zły, nikt go nie otwierał. Arkusz nie był błędny, kazano mu być bazą danych, procesem i pamięcią naraz. Leady nie były słabe, nikt nie zrobił follow-upu we wtorek. To, czego brakuje większości firm, to nie kolejna subskrypcja. To system: świadomy kształt tego, jak praca wędruje od „ktoś powinien” do „zrobione”.

Więc zacząłem budować. Najpierw małe narzędzia na problemy przed sobą. Potem FollowUpOS, bo patrzyłem, jak dobre leady umierają z ciszy, i odmówiłem przyjęcia tego za normę. Potem DealSharp, bo widziałem decyzje w nieruchomościach podejmowane na obliczeniach z serwetki, które nie przetrwałyby testu skrajnego. Każdy produkt uczył mnie tej samej lekcji z nowej strony: dystans między chaotycznym procesem a działającym oprogramowaniem jest mniejszy, niż się wydaje, o ile ten, kto buduje, rozumie proces.

OpsByFabian to ta lekcja zamieniona w studio. Buduję procesy z AI, dashboardy, narzędzia wewnętrzne i MVP dla założycieli i operatorów, z Hiszpanii, w trzech językach, z okiem operatora na to, czy coś naprawdę będzie używane. AI jest wszędzie w mojej pracy, ale jako dźwignia: usuwa powtarzalną robotę. Nie zastępuje osądu i nie będę udawał inaczej, żeby wygrać projekt.

Jestem polskim założycielem mieszkającym w Hiszpanii. Mężem i ojcem. Zbudowałem swoje życie tak, jak buduję systemy, świadomie, z małego miejsca, z globalną ambicją. Jeśli twoja firma ma proces, który ciągle przecieka, i to natrętne uczucie, że „powinien być na to system”, pewnie powinien. Chętnie go zbuduję.